خانوم معلم

فقط چیزی را باور کن که

چشم هایت می بیند و

گوش هایت می شنود!

نیز باور نکن چیزی را

که چشم هایت می بیند و

گوش هایت می شنود!

نیز بدان که باور نکردن چیزی گاه

باور کردن چیزی نیز تواند بود.

"برتولت برشت"

روز جهانی زن بر تمامی آزاداندیشان مبارک

امروزه افراد فرصت های بیشتری برای شکل دادن به زندگی خویش دارند،پیش از این رسم و سنت نفوذ بسیار نیرومندی بر سیر زندگی مردم داشت.

ارزش ها،سبک های زندگی و اخلاقیاتی که در اجتماع رواج داشت رهنمودهای نسبتآ ثابتی ارائه می کرد که مردم زندگی خود را بر اساس آنها می گذراندند اما در اوضاع و شرایط امروز به سمت فردگرایی می رویم که مردم ناچارند خویشتن خویش را فعالانه بسازند و هویت های خویش را بنا کنند.

همراه با افزایش تعامل های اجتماعی،وزن و نیروی سنت و ارزشهای مستقر رو به افول می رود،ضوابط اجتماعی که انتخاب ها و فعالیت های مردم را هدایت می کرد سست شده است و چارچوب های سنتی هویت رو به اضمحلال و الگوی های نوین هویت در حال پیدایش هستند.

زنان دیگر به حریم خانه محدود نیستند و خواهان حقوق خودند و اقشار مختلف جامعه به آگاهی نسبی دست یافته اند و این شاید زنگ خطری باشد برای کسانی که منافع خود را در وجود همین چارچوب های سنتی و ارزش های حاکم  بر جوامع می بینند.

مرشد و مارگریتا نوشته ی میخاییل بولگاکف با ترجمه ی زیبا و مقدمه ی خوب دکتر عباس میلانی در ایران منتشر شده است.

داستان با هم صحبتی وقدم زدن دو روشن فکر لاییک و رسمی ( دو شخصیت مهم داستان ) در یکی از پارک های مسکو آغاز می شود : یکی میخاییل الکساندر ، یا همان برلیوز مذکور. نویسنده ای مشهور و سر دبیر یکی از مجله های  ادبی و دیگری جوان شاعری به نام ایوان نیکولاییچ پونیریف که با نام مستعار بزدومنی شناخته می شود. برلیوز به نوعی نماینده ی روشن فکران رسمی  ادبی ست که محافل مافیایی ادبی راه می اندازند و اندیشه ای سطحی و تک بعدی دارند و دگر اندیشان را مجال رشد و نمو و شکوفایی نمی دهند و تنها به آنان که مرید و سرسپرده شان باشند اجازه ی فعالیت می دهند. سایه ی این روشن فکران و نویسندگان رسمی بر تمام عرصه ی ادبی و محافل نویسندگی سنگینی می کند و نگاه تحمیلی شان در همه جا گسترده است.

در پایان این داستان فرار سورئالیستی دو دل داده یعنی مرشد و مارگریتا که اکنون به کمک ابلیس به وصل هم رسیده اند ، هر دو سوار بر اسب ، سرخوش و شادان از آستان این جهان می گذرند و برای آخرین بار مسکو را از فراز تپه ای می نگرند . آنان سبک بار و سبک بال دست در دست یک دیگر از کرانه های این جهان می گذرند و پا به جهان ابدی می گذارند. مرشد و مارگریتا رمانی مدرن ست که به نقل از دکتر میلانی به زعم بسیاری از منتقدان با رمان های کلاسیک پهلو می زند.

اگر مجبور بودیم درباره ی همه ی روال های روزمره آگاهانه بیندیشیم، زندگی غیر ممکن می شد.

روال های زندگی ما شامل کنش های متقابل تقریبآ ثابت با دیگران می شود،به کارهای ما ساخت و شکل می دهد.ما با مطالعه ی آنها می توانیم مطالب زیادی درباره ی خودمان به منزله ی موجودات اجتماعی، و در زندگی اجتماعی بیاموزیم.زندگی ما حول محور تکرار الگوهای رفتاری مشابه روزانه،هفتگی،ماهانه و سالانه،سازمان می یابد.به این فک کنید که دیروز و پریروز چه کارهایی انجام دادید؟

مسلمآ روال هایی که ما به طور روزانه از آنها پیروی می کنیم ثابت نیستند،و الگوهای فعالیت ما در روزهای تعطیل معمولآ با روزهای غیر تعطیل تفاوت زیادی دارند و اگر تغییر عمده ای در زندگی ما پیش آید ، معمولآ ضرورت پیدا می کندکه روال های زندگی خود را تغییر دهیم،اما در این صورت باز هم مجموعه عادت های جدید و نسبتآ تکراری و منظمی پیدا می کنیم.

باورهای جدید باعث ایجاد رفتار جدید می شود و تغییر تفکراتت موجب تغییر در کارها،هرچند که باور به اینکه تغییر به ما صدمه میزند هم باعث ایستادگی در مقابل تغییر می شود.

هرگاه بتوان به حماقت و اشتباهات خود خندید پس می توان به جلو حرکت کرد و پیشرفت نمود و خود را تغییر داد.

هر که دری را میزند به نیتی میزند و به قصدی

تنها کودکانند که بی قصدی می زنند در تمامی خانه ها را

و پای میگذارند به فرار

و قاه قاه میخندند در پسله ها....

بدین شیوه و رفتار تنها کودکانند در این دیار

و بهار....

"منصور اوجی"

"روز جهانی کودک بر تمامی  کودکان عزیز و آنهایی که کودک درونشان بیدار است مبارک باد"